Uitgerekend begin oktober bracht Marco Borsato de CD ‘Wit Licht’ uit met nummers als "doe wat je altijd deed, toen ik er nog was" en ‘dochters’ en ‘ik hoor bij jou’ en ‘dans’ en ‘stop de tijd’ en … eigenlijk zijn alle nummers zo treffend en kunnen we ons verdriet eruit gooien als we deze CD draaien, dat lucht vaak een beetje op en zo beginnen we vaak aan de dag, daarna gaan we naar Danique’s plekkie.
Een maand geleden vertelde ik aan Renxe9 dat ik vaak ‘een vreselijk ouderwetse nummer’ draaide toen mijn moeder was overleden. Dat nummer verwoordde mijn gevoel toen; "laat me alleen, alleen met al m’n verdriet’" en dat "ouderwetse" nummer brengt Gerard Joling uitgerekend NU weer uit… toeval?
We gingen een paar dagen skixebn in Snowworld. Op een moment dat ik het in de lift even moeilijk had kwamen we langs een heel klein raampje waardoor we naar buiten konden kijken en wat zagen we… de regenboog! Danique liet ons even weten dat ze bij ons is, zxf3 fijn.
Er was altijd een roodborstje in onze tuin die heel dichtbij kwam, zat soms bijna op de hark van Renxe9. Nu is er een roodborstje die Oma achtervolgd, ook op nog geen meter afstand. Op donderdag zelfs in Veessen, vrijdag’s bij Danique’s plekkie en bij haar plekkie ligt iedere dag, naast de steen, steeds op dezelfde plek een vogelpoepje… Toeval?
In de week van afscheid liep er een hertje op het kerkhof (Bambi, waar Danique zo gek op was?) Nu loopt er steeds een haasje (Stamper?) op het kerkhof.
Bij Gianna was het konijntje die ze van Danique had gekregen ontsnapt uit het hok maar dat kon echt niet want het hok zat gewoon op het slot..! Toch was ie ontsnapt..
Tijdens de week van afscheid, toen Danique nog bij ons thuis was, wilden we het licht aandoen op de overloop maar toen sloegen de stoppen door. Naderhand bleek de lamp stuk te zijn. Later hoorden we dat dat bij onze buren Henk en Ingrid ook was gebeurd, op dat zelfde moment en op dezelfde manier..!
De auto van Opa Bart start altijd maar op de dag dat we Danique met zijn auto naar school wilden brengen voor haar afscheid was er geen beweging in te krijgen.
Op het kerkhof mochten we een plek uitzoeken voor Danique, we konden kiezen uit 5 plekken maar dat leek ons niets. "Iets" trok ons naar de plek waar ze nu ligt en we hadden geen betere plek kunnen kiezen. Als we uit ons slaapkamerraam kijken, zien we precies het plekkie van Danique. De plek had geen meter naar links of rechts moeten zijn, of waar dan ook, dan hadden we het niet kunnen zien. ‘s Avonds kunnen we de kaarsjes zien branden en daar kwamen we een week na het afscheid achter. We slapen nu met de gordijnen open en ze voelt dan zxf3 dichtbij..
Dit alles kan geen toeval zijn en we hopen nog heel veel tekens te krijgen.
Zaterdag 13 december was het alweer raak. We gingen even Apeldoorn in en liepen we langs een electronica-zaak met wel 10 TV’s bij elkaar en op het moment dat wij langslopen komen er op alle TV’s heel veel gerbera’s in beeld, prachtig!
Dank je, lieve Danique!!
